Jan Bujak urodził się w Novi Martynac w Bośni. Ukończył Akademię Rolniczą we Wrocławiu i Studium Podyplomowe w SGGW w Warszawie w zakresie eksploatacji pojazdów i maszyn. Pracował jako nauczyciel w szkołach: w Olszynie Lubańskiej, Rakowicach Wielkich i Jeleniej Górze. Pełnił w oświacie funkcje doradcy metodycznego, dyrektora szkoły średniej oraz starszego wizytatora (info z Książnicy)

 

To był prawdziwy exodus, wędrówka ludów. Aż trudno uwierzyć, że tak niewiele osób dziś o tym pamięta. Każdy słyszał, że na przełomie XIX i XX wieku wiele osób z wiosek położonych nad Wisłą i Sanem wyjechało szukać szczęścia w Ameryce, czy Niemczech, a tak mało wiadomo o innej fali emigracji, która popłynęła w zupełnie przeciwnym kierunku – na Bałkany.
Górzysta, pokaleczona jeszcze ciągle wojną Bośnia, to prawdziwy tygiel narodów i religii. Kraj ten, położony na styku orientu i kultury śródziemnomorskiej, miał kiedyś liczącą kilkanaście tysięcy osób Polonię! Nad Vrbasem i Sawą – dwiema przecinającymi go rzekami – istniało wiele wsi zamieszkałych w stu procentach przez osadników z rejonu Tarnobrzega, Niska, czy dzisiejszej Stalowej Woli. W 1946 i 1947 roku prawie wszyscy oni wrócili do Polski. Ludowa władza skierowała ich na „ziemie odzyskane”, głównie w okolice Bolesławca. W Bośni, gdzie żyli i pracowali przez ponad pół wieku, pozostało po nich wiele pamiątek i namacalnych śladów.

Galicjanie i Serbowie” to opowieść o niezwykłych losach Polaków, których przeznaczenie rzuciło na ziemię bośniacką, gdzie żyli w latach 1895-1946. Tam zakładali nowe domy, ciężko pracowali, cieszyli się pięknem przyrody i dzielili wspólny los z prawosławnymi Serbami, muzułmańskimi Bośniakami oraz katolikami z innych rejonów Europy. Tęsknili bardzo za rodziną i Ojczyzną, której wcześniej znaczenia nie doceniali.

 



 

Promovisana knjiga "Galcijani i Srbi" Jana Bujaka